سندرم غروب

سندرم غروب٬ بر روی افرادی که مبتلا به بیماری آلزایمر و جنون هستند٬ تاثیر می گذارد. افراد مبتلا به این سندرم با غروب آفتاب و یا حتی گاهی در طول شب٬ دچار پریشانی و آشفتگی می شوند.

این سندرم ممکن است افراد بیمار را از خوب خوابیدن بازدارد. همچنین بیشتر احتمال دارد که آنها را سرگردان کند. سندرم غروب٬ به علت استرسی که به مراقب های بیماران وارد می کند٬ یکی از رایج ترین عوامل فرسودگی شغلی پرستاران است.

علاﺋم سندرم غروب

سندرم غروب تقریباً برای 20% افراد مبتلا به آلزایمر و یا انواع دیگر جنون اتفاق می افتد.

افراد مبتلا به این سندرم ممکن است فراموشکار٬ پریشان٬ هذیان گو٬ آشفته٬ عصبی و کم خواب بشوند.

افراد مبتلا به این سندرم گاهی مشکل خواب دارند. آنها ممکن است در طبقه قدم بزنند٬ پریشان شوند٬ فریاد بزنند و اهل مجادله و دعوا شوند.

سندرم غروب به طور معمول در اواسط دوره ی بیماری آلزایمر به اوج خود می رسد. این سندرم با پیشرفت بیماری بهبود می یابد.

 

چه مواردی موجب سندرم غروب می شود؟

علل این سندرم به خوبی شناخته نشده اند. برخی تحقیقات نشان می دهند که ممکن است این سندرم به تغییرات ضربان ساز شبانه روزی مغز مربوط باشد. این خوشه ای از سلول های عصبی است که شبانه روزی از بدن نگهداری می کند.

مطالعات بر روی موشها نشان داده است که تغییرات شیمیایی در مغز که ویژه ی بیماری آلزایمر است٬ ممکن است نقشی بازی کند. محققان فهمیدند که موشهای پیرتر نسبت به موشهای جوان تر٬ مقدار آنزیم بیشتری که به عصبانیت و پریشانی قبل از خواب مربوط است٬ تولید می کنند.

موارد بسیاری ممکن است خطر این سندرم را افزایش دهد٬ که شامل درد٬ یبوست شدید٬ تغذیه ی ضعیف٬ مصرف بیش از حد دارو٬ عفونت و محیط خواب شلوغ و پر سروصدا می شود.

 

درمان های سندرم غروب

راه های کم کردن شدت این سندرم به شرح زیر است:

فعالیت: فعال بودن در طول روز ممکن است به بیماران کمک کند تا شب راحت تر بخوابند. شما می توانید:

● چرت زدن در طول روز را کم کنید.

بیشتر فعالیت کنید٬ مانند پیاده روی.●

● سرگرمی های دارای تحرک را افزایش دهید.

رژیم غذایی سالم: بهتر است مراقبان از این که بیمارشان به درستی غذا می خورد اطمینان حاصل کنند.

●فقط صبح ها از کافیین و شکر استفاده کنید.

●زودتر شام بخورید.

●قبل از خواب تنقلات سبک بخورید.

توصیه پزشکی: یک پزشک می تواند به دنبال مشکلات فیزیکی مانند درد٬ عفونت یا مشکلات مثانه٬ که باعث آشفتگی و پریشانی شبانه می گردد٬ باشد. همچنین بهتر است پزشکان نسخه های دارو را بازنگری کنند تا اطمینان حاصل کنند که هنوز به آنها احتیاج دارند.

نور درمانی: در معرض نور روشن قرار گرفتن مانند نور آفتاب در طول روز٬ می تواند برخی علاﺋم سندرم غروب را کاهش دهد. به ویژه زمانیکه همراه با ورزش٬ مانند پیاده روی٬ باشد.

محیط خواب خوب: اجازه دهید بیمار اتاق خواب را عوض کند و یا روی صندلی مورد علاقه اش بخوابد. همچنین روشن گذاشتن قسمت هایی از اتاق٬ به فرد کمک می کند تا هنگامی که در طول شب بیدار شد٬ آشفتگی و پریشانی اش کاهش یابد.

اطمینان آرام: با آرامی به کسی که دوستش دارید یادآوری کنید او کجاست و ساعت چند است. از جروبحث بپرهیزید و به او این اطمینان را بدهید که او خوب است.

خطر سندرم غروب و بیماری آلزایمر

سندرم غروب خطر بیماری آلزایمر را افزایش می دهد. افراد مبتلا به سندرم غروب از این نظر که با افزایش سن شان با مشکلات سلامت مواجه می شوند٬ شبیه به افراد مسن مبتلا به آلزایمر هستند. حضور مواد ژنتیکی اضافی٬ که در افراد مبتلا به سندرم غروب هم پیدا شده است٬ ممکن است باعث بوجود آمدن ناهنجاری در سیستم ایمنی بدن٬ و بالاتر رفتن حساسیت نسبت به ابتلا به بیماری های خاص مانند آلزایمر٬ سرطان خون٬ تشنج٬ آب مروارید٬ مشکلات تنفسی و قلبی شود.

افراد مبتلا به سندرم غروب همچنین پیری زودرس را تجربه می کنند. به این معنی که آنها تغییرات فیزیکی مربوط به بالا رفتن سن را به اندازه ی 20 تا 30 سال زودتر از دیگران تجربه می کنند. در نتیجه تعداد افراد مبتلا به سندرم غروب در میان افراد مبتلا به آلزایمر بیشتر است. افراد بالغ مبتلا به سندرم غروب٬ در میانسالی و یا در اوایل 50 سالگی به علاﺋم بیماری آلزایمر دچار می شوند. اما افراد عادی این علاﺋم را در اواخر 60 سالگی تجربه می کنند.

علاﺋم بیماری آلزایمر ممکن است به صورت متفاوتی میان افراد مبتلا به سندرم غروب نمود پیدا کند. به عنوان مثال در ابتدای بیماری از دست دادن حافظه زیاد برجسته نیست. به علاوه تمام علاﺋم مربوط به آلزایمر اتفاق نمی افتند. در کل٬ تغییرات در زندگی روزانه برجسته است و فرد مبتلا به سندرم ممکن است شروع به تشنج کند. همچنین ممکن است تغییراتی در فرآیند های ذهنی بیمار اتفاق بیافتد مانند تفکر٬ استدلال و قضاوت کردن. اما آنها به دلیل محدودیت عملکرد فردی٬ معمولاً قابل توجه نیستند.

 

بیماری آلزایمر تا چه حد در میان افراد مبتلا به سندرم غروب رایج است؟

تخمین ها نشان می دهد که بیشتر از 25% افراد بالای 35سال و مبتلا به سندرم غروب٬ نشانه ها و علاﺋم آلزایمر را نشان می دهند. که این درصد با افزایش سن٬ افزایش می یابد. شیوع بیماری آلزایمر در افراد مبتلا به سندرم غروب به اندازه ی 3 تا 5 برابر بزرگتر از کل جمعیت است.

 

چرا افراد مبتلا به سندرم غروب٬ به آلزایمر مبتلا می شوند؟

تحقیقات کنونی نشان می دهد که دز اضافی ژن که به وسیله ی کروموزوم غیرطبیعی سوم بوجود می آید٬ممکن است یک عامل بیماری آلزایمر باشد. پیری زودرس نیز می تواند عامل دیگری باشد.